भास्कर रंगनाथ पवार .🌹 BHASKAR RANGNATH PAWAR

Tuesday, April 28, 2026

सोन्या ला पत्र व त्याचे उत्तर

माझी कन्या सोनल हीचा आज ५० वाढ दिवस. त्या निमित्ताने मी पाठविलेल्या संदेशाची व तीने दिलेलं उत्तर खली उधृत करीत आहे.                            =========         सोन्या बेट्या
आज तु ५१ वर्षात पदार्पण करित आहे.
तुझं सारं बालपण नजरेसमोरून भरभर निघुन गेले. तुझी बालवाडी तर मला आठवतच नाही. सोलापूर ची शाळा श्राविकाश्रम तेवढी आठवते. नंतर रत्नागिरी. नगर पुण्याच्या शाळा महाविद्यालय. पण तुला हाताला धरुन शाळेत सोडण्याचे काही आठवत नाही. तुझे नगरला साजरे झालेले वाढ दिवस आठवतात. काका आई बद्दल चे तुझे प्रेम माया व आदर आठवतो. तुझे लग्न.व सासरी जाणे आठवते. सासर माहेर मधला समतोल राखण्याचा यशस्वी प्रयत्न आठवतो. इशा दिशां च्या बालवाडी, शाळा, काॅलेज,या साठीची धावपळ आठवते. मुलींवर होणारे सुसंस्कार ही दिसत होते. आई नानांना आमच्या जागा तर तु कधीच देऊन टाकल्या. त्यांची केलेली सेवा व सासरच्या, आई व नानांच्या नातेवाईकांना ही आपलेसे केले. नाती तर जपलीच पण मित्रमैत्रिणी यांना ही जपले. भाऊ व बहीण चे नाते तो परदेशी असुन तु ताजे ठेवले. हल्ली हल्ली तर मला काही सल्ला हवा असेल तर तुलाच विचारत असतो. खुप लिहायचै आहे पण नंतर कधीतरी.. तर आज तुझा वाढदिवस आहे तुला वाढ दिवसाच्या अनेक अनेक शुभेच्छा व शुभाशिर्वाद. तूला प्रत्येक कामात शुयश लाभो. तुझी भरभराट होओ. आरोग्यदायी दिर्घ आयुष्य लाभो. भरभरून आशिर्वाद 🙌🙌🙌🙌🙌🙌🙌🌹🌹🌹 आण्णा                          सोनलचे उत्तर.           *प्रिय अण्णा,*

तुमचा मेसेज वाचला आणि नकळत डोळे भरून आले हो. 

तुम्ही म्हणता तुम्हाला मला हाताला धरून शाळेत सोडल्याचं आठवत नाही... पण अण्णा, तुम्ही कधीच माझा हात सोडला नाही. सोलापूरच्या श्राविकाश्रमापासून पुण्याच्या कॉलेजपर्यंत, लग्नाच्या बोहल्यापासून इशा-दिशाच्या बालवाडीपर्यंत – प्रत्येक वळणावर तुमचा आशीर्वाद माझ्या पाठीशी होता, आहे. तो हात मला दिसला नाही, पण जाणवत राहिला.

आई-नानांची जागा मी घेतली असं तुम्ही म्हणता, पण खरं तर तुम्ही-आईनी दिलेले संस्कारच मी पुढे नेतेय. तुम्ही शिकवलंत – नाती जपायची, माणसं जोडायची, आणि कर्तव्याला प्राधान्य द्यायचं. सासर-माहेरचा समतोल, नातेवाईक, मित्रमैत्रिणी... हे सगळं मी केलं नाही, तुमच्या शिकवणीने घडलं.

आज ५१ व्या वर्षात पदार्पण करताना मागे वळून बघते, तर तुमचा अभिमान हेच माझं सगळ्यात मोठं यश वाटतं. आणि तुम्ही सल्ला विचारता म्हणालात... अण्णा, माझ्यासाठी तर तो आयुष्यातला सर्वात मोठा अवॉर्ड आहे 🙏

तुमचे आशीर्वाद आणि आईची माया यामुळेच आज मी आहे. मला अजून काही नको. फक्त तुम्ही दोघं असेच ठणठणीत, आनंदात रहा. तुमचा हात माझ्या डोक्यावर असाच कायम राहू दे.

खूप खूप धन्यवाद आणि तुम्हालाही साष्टांग दंडवत. तुमच्या लेकीला एवढं मोठं केलंत, यातच सगळं आलं.
*तुमचीच लाडकी,* 
*सोन्या* 🌹

No comments: