पर्णहिन वृक्षनो
पर्णहिन वृक्षनो आठवते का ते गत वैभव
वसंतातली हिरव्यागार ती पर्णाची मिठी
अन अलगद अंगी बिलगलेली वृक्षवल्ली
छत्र पाना पानाचे डोईवरी तो-यात उभे !!
न्याहाळत होता निर्झरांतल्या स्वच्छ जलांत
स्व सौंदर्य ते तुझे तुच लगतच्या प्रवाहात
सळसळत्या पाणांनी बहरले आणखीनच
डौलदार रुपडे तुझे ,जणु भू मातेचे वस्त्र !!
विसावती तुझ्या तळी ग्रिष्माने तपलेले वाटसरु
निवांत होऊन परतले सदनी विश्रांती घेऊनी
तण तण वेचून घरटे बांधती खग तुझ्यावरती
घास भरवती पिलांना तुझ्याच छत्र छायेखाली!!
ऋतुचक्र हे सदैव फिरते न कधी स्थिर तैसे
पिकली पर्णे तुझीया पायी पाचोळा झाली
पर्ण हिन करुन तुला सोडुन वार्या संगे गेली
वाट पहा आता केंव्हा येईल वसंतोत्सव पुन्हा !!
भास्कर पवार ०८ नोव्हेंबर २०२४🌳🌳🌳🌳🌳🌳🌳🌳
No comments:
Post a Comment